“En política, los intelectuales no son serios”. Así se
despachaba Marc Lilla nunha entrevista que lle farían, supoño eu, alá cando
tiña recente a publicación do seu Pensadores temerarios. Los intelectuales en la política. Ese libro haberá que
miralo. Se damos con el.
A Lilla preséntannolo como profesor na
universidade de Columbia e, máis tarde na de Chicago, como catedrático de historia intelectual europea. É ensaísta, historiador das ideas e publicista no New Yorker e no New York Times. Son
bos avales.
O ensaio, co que cerra Pensadores temerarios é
La seducción de Siracusa. O que me sorprendeu deste ensaio foi a reivindicación de Platón,
como adaíl dos gobernos xustos e opoñente decidido das tiranías. De caixón.
Claro, cando estamos afeitos a ver que tantos -polo menos desde Poper- atribúen ao ateniense a paternidade de todos os totalitarismos, acabamos por crer o conto e adquirimos esa
mercadoría. E ven Lilla, que pensa por libre, e bótanos abaixo o tinglado ou,
cando menos, cuestiónase o asunto e pono a abanear. Gústame. Aparte de que achegue a ascua á miña sardiña platónica, para iso -para cuestionármonos as cousas- nos achegamos á Filosofía, ¿non si?
Para lelo: http://www.letraslibres.com/sites/default/files/pdfs_articulospdf_art_9420_7331.pdf
Habemos volver co tema.
Habemos volver co tema.
Ningún comentario:
Publicar un comentario