En realidade o blog ven por Eva Garea. Garea apantállame,
nunca mellor dito. Porque eu na aula teño a pantalla sempre recollida; ela,
sempre estendida. Entre blogs,
páxinas web, aulas
virtuais e speed-masters,
apárvame. O traballo fáiseme un senvivir, e cada vez que recollo a pantalla ao
comenzar unha clase das miñas tras unha das dela, sufro un baixón de
bilirrubina do que non me recupero na hora: consonte a pantalla sube da miña
man, a miña autoestima baixa da súa.
- Isto non pode ser -díxenme-. Téño que chegar ao retiro con
dignidade.
E abrín o blog,
este, o de Sampedro.
Con todo, nunha cousa gáñolle. Son máis irresoluto ca ela.
Ningún comentario:
Publicar un comentario